Ogrzewanie podłogowe reaguje wolniej niż grzejnik, ponieważ najpierw nagrzewa jastrych i wykończenie. Dla warstwy cementowej grubości 60 mm, gęstości około 2000 kg/m³ i ciepła właściwego około 0,84 kJ/(kg·K) pojemność wynosi w przybliżeniu 0,028 kWh/(m²·K). Podniesienie jej temperatury o 5 K wymaga około 0,14 kWh/m², czyli przy mocy 50 W/m² co najmniej 2,8 godziny bez uwzględniania strat i wyposażenia.
Sprawdź czas pracy, temperaturę zasilania i powrotu, ustawienie regulatora oraz przepływy na rozdzielaczu. Instalator powinien porównać wyniki z projektem, odpowietrzyć pętle, sprawdzić pompę, zawór mieszający, siłowniki i krzywą regulacji. Kamera termowizyjna po ustabilizowaniu warunków może pokazać nierówną pracę, ale zimny fragment może też odpowiadać stałej zabudowie bez rur. Znaczenie mają grubość jastrychu, opór okładziny i izolacja pod systemem.
Nie podnoś gwałtownie temperatury wody ponad wartość dopuszczoną dla podłogi i jej wykończenia. Może to spowodować dyskomfort, pęknięcia, odspojenie okładziny albo uszkodzenie drewna. Sterowanie podłogowe zwykle wymaga łagodnych, długich cykli, a nie częstego nocnego wyłączania. Jeśli po czasie wynikającym z bezwładności pomieszczenie nadal nie osiąga temperatury, trzeba sprawdzić dostępną moc i straty ciepła, zamiast korygować wyłącznie nastawę termostatu.