Niepożądany alarm może wywołać para, dym z gotowania, kurz, drobne owady, aerozol, bardzo wysoka wilgotność albo bateria o niskim napięciu. Znaczenie ma typ czujnika, jego wiek i odległość od kuchni, łazienki, nawiewu oraz lampy. Alarm powtarzający się o podobnej porze dostarcza wskazówki, ale dopóki nie potwierdzisz braku pożaru, każdy sygnał należy traktować jako rzeczywiste ostrzeżenie.
Najpierw sprawdź pomieszczenie bez narażania się na dym. Następnie rozpoznaj wzór sygnału z instrukcji, ponieważ alarm pożarowy, komunikat baterii i koniec okresu eksploatacji mogą brzmieć inaczej. Po wyciszeniu zgodnie z instrukcją oczyść otwory czujnika metodą dopuszczoną przez producenta, sprawdź baterię, datę produkcji i mocowanie. W systemie połączonym trzeba ustalić, który czujnik zainicjował alarm.
Nie wyjmuj baterii na stałe, nie zaklejaj otworów i nie przenoś urządzenia do przypadkowego miejsca. Można w ten sposób usunąć ochronę tam, gdzie jest potrzebna. Jeżeli czujnik przekroczył okres użytkowania, jest zabrudzony po remoncie lub nadal alarmuje po czyszczeniu, należy go wymienić na model właściwy dla lokalizacji. Czujnik dymu nie zastępuje czujnika tlenku węgla; oba wykrywają inne zagrożenia.