Gwizd powstaje, gdy powietrze przepływa z dużą prędkością przez wąską szczelinę lub element o dużym oporze. Źródłem może być mocno przymknięty anemostat, źle ustawiona przepustnica, odkształcona uszczelka, zabrudzony filtr, zbyt mały kanał albo ostra krawędź przy kratce. Dźwięk może również przenosić się kanałem z wentylatora lub innego pomieszczenia, dlatego miejsce, w którym jest najlepiej słyszalny, nie zawsze jest miejscem powstania.
Sprawdź, przy jakim biegu centrali i położeniu drzwi pojawia się hałas. Nie zmieniaj od razu wszystkich nastaw; zanotuj pozycje elementów, aby można było odtworzyć stan wyjściowy. Instalator powinien zmierzyć strumienie powietrza, ciśnienie dyspozycyjne i poziom dźwięku, skontrolować filtry, elastyczne połączenia oraz wyregulować instalację jako całość. Samo zwiększenie średnicy jednej kratki nie pomoże, jeśli problemem jest wysoki opór w innej części układu.
Nie zaklejaj szczeliny taśmą i nie zamykaj anemostatu do zera. Ograniczenie przepływu może pogorszyć jakość powietrza, zwiększyć hałas w pozostałych odgałęzieniach i zmienić równowagę nawiewu z wywiewem. Po korekcie należy ponownie zmierzyć przepływy w całym systemie. Trwałe rozwiązanie usuwa miejscową dużą prędkość lub nieprawidłowy element, zachowując projektowaną wentylację pomieszczeń.