Wpływ deszczu zależy od jego intensywności, chwili wystąpienia, rodzaju elementu i stanu powierzchni. Drobny opad po właściwym wykończeniu nie jest tym samym co ulewa podczas układania. Silny deszcz może rozcieńczyć warstwę powierzchniową, wypłukać zaczyn, spowodować segregację składników albo nanieść zanieczyszczenia z deskowania i otoczenia.
Przed betonowaniem trzeba sprawdzić prognozę i przygotować osłony, sposób odprowadzenia wody oraz bezpieczne miejsce przerwania robót wskazane w planie. Osłona nie może opierać się na świeżej powierzchni ani kierować spływu do jednego pola konstrukcji. Należy również zabezpieczyć instalację elektryczną, pomosty i dostęp pompy, ponieważ mokre deskowanie i stanowiska pracy zwiększają ryzyko poślizgnięcia oraz porażenia.
Gdy opad zaczyna się podczas pracy, kierownik ocenia możliwość kontynuacji, osłonięcia albo kontrolowanego zakończenia w miejscu dopuszczonej przerwy. Nie wolno wciągać stojącej wody w mieszankę wibratorem, posypywać powierzchni suchym cementem ani zacierać rozcieńczonego zaczynu. Wodę zbiera się metodą nieuszkadzającą betonu, a dalsze postępowanie dopasowuje do stopnia związania.
Po opadzie zapisuje się jego czas i intensywność, numery dostaw oraz zakres wykonany przed i po zdarzeniu. Oględziny obejmują wymycie zaczynu, odsłonięte kruszywo, różnice koloru, miękką powierzchnię i nieplanowany styk etapów. Sama gładkość po ponownym zatarciu nie dowodzi prawidłowej jakości, ponieważ uszkodzenie może dotyczyć przypowierzchniowej warstwy betonu.
Jeżeli ulewa trwała podczas układania, woda mieszała się z betonem albo powierzchnia została wyraźnie wymyta, nie należy wykonywać kolejnych warstw ani naprawy powłoką bez oceny. Technolog betonu i konstruktor dobierają badania oraz sposób postępowania zależnie od funkcji elementu. Szczególnej ostrożności wymagają płyty wodoszczelne, stropy, wsporniki i miejsca późniejszego klejenia izolacji lub okładzin.