Ciężka wanna może obciążać strop znacznie bardziej niż wskazuje sama masa produktu. Do obliczeń dochodzi woda, użytkownicy, obudowa i warstwy podłogi. Przykładowo wanna ważąca 120 kg, napełniona 300 l wody i używana przez osobę o masie 90 kg daje około 510 kg, czyli blisko 5,0 kN. Jeżeli stoi na czterech małych nóżkach, lokalne naciski są inne niż przy równomiernie podpartej podstawie. Sama informacja o dopuszczalnym obciążeniu na metr kwadratowy nie opisuje jeszcze wpływu sił skupionych i miejsca ustawienia.
Konstruktor ustala typ, rozpiętość, kierunek pracy i stan stropu, położenie belek lub żeber oraz odległość wanny od podpór. Potrzebne są rzeczywiste wymiary, masa, maksymalna pojemność i sposób podparcia konkretnego modelu. Sprawdza się również istniejące warstwy, wcześniejsze otwory i rysy oraz ciężar ścianek albo jastrychu. W drewnianym stropie ważne są wilgoć i stan końców belek, a w żelbetowym grubość, zbrojenie i przebieg instalacji. Wynik może wymagać płyty rozkładającej nacisk albo wzmocnienia.
Nie ustawiaj napełnionej wanny „na próbę” i nie oceniaj bezpieczeństwa tylko po braku natychmiastowego ugięcia. Strop może pracować zbyt mocno w czasie, a okładziny pękną wcześniej niż konstrukcja da czytelny sygnał. Montaż wymaga także prawidłowej hydroizolacji, odpływu i dojścia serwisowego. Jeżeli występują rysy, drgania, miękkie drewno lub nie ma dokumentacji, sprawdzenie należy wykonać przed zakupem i doprowadzeniem instalacji. Prowizoryczne podparcie od dołu bez obliczeń może przeciążyć inną część budynku.