Antresola jest dodatkową konstrukcją, a nie tylko elementem wyposażenia. Jej własny ciężar, ludzie, meble i obciążenia miejscowe muszą zostać bezpiecznie przekazane na ściany, słupy, strop niższej kondygnacji i fundamenty. Dla zobrazowania skali: powierzchnia 12 m² obciążona użytkowo wartością 2,0 kN/m² daje 24 kN, czyli w przybliżeniu 2,4 t, jeszcze bez ciężaru konstrukcji i okładzin. Nie oznacza to, że taką wartość zawsze należy przyjąć; właściwą kategorię użytkowania i kombinacje obciążeń określa projektant według funkcji pomieszczenia.
Przed decyzją trzeba zinwentaryzować geometrię, materiał i stan elementów, na których antresola ma się oprzeć. Projektant sprawdza nośność ścian i stropów, stateczność całego układu, ugięcia, drgania, połączenia oraz sposób zakotwienia bez kolizji z instalacjami. Równolegle weryfikuje wysokość nad i pod antresolą, dojście schodami, zabezpieczenie krawędzi, doświetlenie, wentylację i wymagania pożarowe. Ocenia też, czy zamierzenie zmienia sposób użytkowania lub parametry obiektu i jakie formalności wynikają z konkretnego budynku.
Nie mocuj głównych belek do warstwy tynku, ścianki działowej ani niezweryfikowanej krawędzi stropu. Kotwa ma deklarowaną nośność tylko w określonym podłożu, przy zachowaniu głębokości, odległości od krawędzi i rozstawu. Przypadkowe wiercenie może przeciąć zbrojenie, kabel lub rurę. Antresolę wykonuje się z projektu obejmującego również montaż i tymczasowe podparcia, a po zakończeniu kontroluje połączenia, geometrię i balustrady. Użytkowania nie należy rozpoczynać przed odbiorem konstrukcji.