Szczelina wentylacyjna za zewnętrzną warstwą klinkieru umożliwia odprowadzenie wilgoci i wody, która przedostanie się za okładzinę. Nie jest pustą przestrzenią do dowolnego wypełnienia. W ścianie warstwowej jej ciągłość oraz odpowiednie otwory wlotowe i wylotowe pomagają utrzymać zaprojektowany kierunek przepływu powietrza i odprowadzania wody.
Wienerberger opisuje szczelinę jako element elewacji wentylowanej, a dolne otwory umożliwiają wyprowadzenie wilgoci na zewnątrz. Szczegółowe wymiary i rozmieszczenie otworów zależą od projektu i aktualnych wytycznych dla konkretnego układu ściany. Nie należy kopiować jednego wymiaru z przypadkowej realizacji.
Podczas murowania kontroluj, czy zaprawa nie spada do szczeliny i nie blokuje otworów. Sprawdź także, czy przy cokole i nad otworami okiennymi przewidziano obróbki odprowadzające wodę. Nie zamykaj dolnego wlotu szczeliny fugą, tynkiem ani izolacją, jeśli detal projektu wymaga jego drożności.
Jeżeli na elewacji pojawiły się wykwity, zawilgocenie lub odspojenie cegieł, przyczyna może dotyczyć nie tylko szczeliny, lecz również kotew, obróbek, odwodnienia i wykonania spoin. Przed naprawą trzeba ocenić cały układ warstw. Zasady z jednej elewacji nie zawsze przenoszą się na każdy typ ściany klinkierowej.
Otwory wlotowe i wylotowe muszą pozostać drożne po wykonaniu cokołu, parapetów i obróbek. Ich zasłonięcie może zatrzymywać wilgoć za warstwą klinkierową, nawet gdy sama cegła jest trwała. Podczas odbioru obejrzyj również obróbki i miejsca odprowadzania wody, bo szczelina działa razem z detalami ochrony przed deszczem.