Geowłóknina pod kostką brukową nie zastępuje podbudowy. Jej rolą jest przede wszystkim rozdzielanie warstw i ograniczanie mieszania gruntu z kruszywem; sama cienka włóknina nie przenosi obciążeń tak jak zagęszczona warstwa nośna. Nawierzchnia nadal wymaga podłoża przygotowanego do przewidywanego ruchu, właściwych kruszyw i zagęszczenia zgodnego z projektem.
Bruk-Bet wskazuje geowłókninę zwłaszcza przy gruntach słabo spoistych lub gliniastych oraz w rozwiązaniach z warstwą rozsączającą. Nie oznacza to, że trzeba ją układać identycznie w każdej lokalizacji. Rodzaj gruntu, woda, obciążenie samochodami i planowana grubość warstw wpływają na przekrój podbudowy.
Przed układaniem sprawdź, czy geowłóknina ma oddzielać grunt rodzimy od kruszywa, czy pełni inną funkcję określoną w projekcie. Rozwijaj ją na równym podłożu bez fałd i uszkodzeń, a zakłady wykonuj według instrukcji wybranego wyrobu. Nie koryguj zapadającej się kostki przez samo dołożenie włókniny od góry.
Jeśli podjazd osiada, odspaja się obrzeże albo woda długo stoi przy domu, potrzebna jest ocena całego układu: gruntu, odwodnienia, grubości warstw i zagęszczenia. Włóknina może poprawić separację, ale nie naprawi źle zaprojektowanej lub niewłaściwie zagęszczonej podbudowy.
W praktyce włóknina ma pozostać ciągła pod obszarem, w którym grunt mógłby mieszać się z kruszywem. Jej gramaturę, wytrzymałość i sposób łączenia dobiera się do warunków, a nie wyłącznie do szerokości rolki dostępnej w sklepie. Jeśli podłoże jest organiczne, nawodnione albo bardzo słabe, sama separacja może nie wystarczyć i konieczna jest ocena geotechniczna.