Opadnięta wełna pozostawia pustą strefę, przez którą ciepło przepływa znacznie łatwiej niż przez prawidłowo wypełnioną przegrodę. Przyczyną może być zbyt mała szerokość pasa, brak podparcia, niedokładne docięcie, drgania albo utrata sprężystości po zawilgoceniu. Silny przepływ powietrza przez nieszczelną warstwę może dodatkowo przemieszczać lekki materiał i obniżać jego skuteczność, nawet jeśli wełna wygląda na suchą.
Otwórz przegrodę w kontrolowanym zakresie i sprawdź zasięg pustek, stan wełny, konstrukcji, paroizolacji oraz warstwy wiatroszczelnej. Pomiary wilgotności i termowizja pomagają wskazać dalsze strefy, ale powinny być odniesione do budowy ściany. Wykonawca musi ustalić wymaganą gęstość, szerokość i sposób podtrzymania dla konkretnego materiału, a także naprawić źródło wilgoci lub ruchu powietrza.
Nie upychaj luźnych kawałków przez mały otwór i nie ściskaj wełny bardziej niż przewiduje system. Zgnieciona lub pozostawiona z pustkami nie osiągnie projektowanej izolacyjności. Nie zamykaj też materiału mokrego albo zanieczyszczonego biologicznie. Naprawa powinna odtworzyć pełne wypełnienie bez szczelin oraz ciągłość warstw regulujących powietrze i parę, a następnie zostać udokumentowana przed ponownym zamknięciem ściany.