Pęknięcia posadzki na gruncie mogą być skutkiem skurczu betonu lub jastrychu, braku dylatacji, zbyt szybkiego wysychania, osiadania podbudowy albo ruchu instalacji w warstwach podłogi. Najpierw trzeba ustalić, czy pękła tylko warstwa wykończeniowa, podkład, czy konstrukcyjna płyta fundamentowa. Rysy tworzące schodki, różnicę wysokości lub skupione przy ścianach i przepustach są bardziej niepokojące niż cienka sieć powierzchniowa.
Zaznacz końce, zmierz szerokość i różnicę poziomów oraz porównuj wyniki w stałych punktach. Projektant powinien sprawdzić układ warstw, zagęszczenie podbudowy, dylatacje, zbrojenie, wilgotność i historię obciążeń. Pomocne są odkrywki, pomiar pustek lub nośności i kontrola instalacji, ale miejsce dobiera się tak, aby nie przeciąć kabli ani rur. Trzeba również wykluczyć wypłukiwanie gruntu przez wyciek.
Nie zalewaj rys żywicą i nie układaj nowej okładziny przed ustaleniem przyczyny. Sztywna naprawa nad aktywnym pęknięciem ponownie się rozerwie, a zakrycie różnicy poziomów może przenieść uszkodzenie na płytki. Jeżeli posadzka zapada się, rusza pod obciążeniem albo pęknięcia szybko rosną, ogranicz użytkowanie. Metoda naprawy zależy od warstwy i może wymagać stabilizacji podłoża, a nie tylko wypełnienia powierzchni.