Zwykłej taśmy pakowej nie należy uznawać za materiał do trwałego uszczelniania paroizolacji bez potwierdzenia takiego zastosowania. To, że mocno trzyma folię w dniu montażu, nie świadczy o zachowaniu szczelności po latach. Klej, nośnik taśmy i powierzchnia membrany muszą współpracować przy zmianach temperatury, wilgotności oraz niewielkich przemieszczeniach. Taśma przeznaczona do kartonów nie ma z samej nazwy potwierdzonych tych właściwości.
Nieszczelny zakład przepuszcza powietrze, a wraz z nim parę wodną do chłodniejszych warstw przegrody. Jest to inne zjawisko niż powolne przenikanie pary przez samą powierzchnię materiału. Dlatego nawet membrana o właściwym oporze dyfuzyjnym może nie spełniać zadania, jeżeli połączenia się rozklejają. Zgodność taśmy z polietylenem, polipropylenem lub innym podłożem trzeba sprawdzić w dokumentacji, a nie oceniać jedynie po szerokości i kolorze rolki.
Przed klejeniem usuń pył i zapewnij suchą, odpowiednio przygotowaną powierzchnię. Jeśli wymagany jest primer, użyj wskazanego produktu i odczekaj czas określony przez producenta. Zakład powinien mieć stabilne podparcie, a taśmę należy dokładnie docisnąć na całej długości. Fałda, naprężony mostek albo tunel przy zagięciu mogą tworzyć drogę przepływu powietrza mimo szerokiego pasa klejącego. Membrana nie może wisieć całym ciężarem na uszczelnieniu zakładu.
Nie każdy detal wykonuje się tą samą taśmą. Do szorstkiego muru, przejścia rury czy naroża mogą być potrzebne inne kleje, mankiety i sposób prowadzenia połączenia. System trzeba dobrać do rzeczywistych materiałów. Przed montażem okładziny sprawdź wszystkie zakłady oraz zakończenia, także te zasłonięte przez profile. Krótka próba odrywania ujawnia słabą przyczepność początkową, ale nie zastępuje danych o trwałości produktu.
Jeżeli taśma pakowa została już zastosowana, najłatwiej poprawić połączenia przed zamknięciem zabudowy. Luźną lub niezgodną taśmę usuwa się w sposób nieuszkadzający membrany, a naprawę wykonuje materiałem przeznaczonym do tego podłoża. Nie wystarczy przykleić nowej taśmy wyłącznie do odchodzącej starej warstwy. Gdy okładzina jest zamknięta i występują oznaki zawilgocenia, potrzebna jest ocena przegrody i zakresu odkrywek; samo doszczelnienie widocznego brzegu może ominąć właściwe źródło nieszczelności.