Pył powstający przy cięciu, bruzdowaniu i szlifowaniu materiałów mineralnych nie jest tylko uciążliwym brudem. Beton, zaprawa, cegła i część płytek mogą zawierać krzemionkę krystaliczną, a drobna frakcja dociera głęboko do płuc. Ryzyko zależy od materiału, metody, czasu pracy i wentylacji, lecz niewidoczna chmura po zakończeniu cięcia nie oznacza czystego powietrza. Przed rozpoczęciem trzeba zidentyfikować materiał, sprawdzić możliwość obecności azbestu lub innych substancji niebezpiecznych i wyłączyć osoby postronne z kontrolowanej strefy.
Najskuteczniejsze jest ograniczenie emisji u źródła: zastosowanie cięcia na mokro albo narzędzia z dobrze dopasowaną osłoną i miejscowym odciągiem przeznaczonym do pyłu mineralnego. Metod nie łączy się przypadkowo, ponieważ sprzęt elektryczny musi być dopuszczony do pracy w danych warunkach, a woda może zniszczyć elementy budynku lub stworzyć poślizg. Odkurzacz domowy nie zastępuje urządzenia dobranego do zadania i filtra. Osłonę, przepływ powietrza, worek i filtr trzeba kontrolować zgodnie z instrukcją, bo przepełniony zbiornik gwałtownie obniża skuteczność.
Ochrona oddechowa jest warstwą uzupełniającą, a nie zamiennikiem odciągu. Sprzęt dobiera się do oceny narażenia i musi szczelnie przylegać do twarzy; zarost w linii uszczelnienia może uniemożliwić właściwe działanie. Potrzebne są również okulary lub osłona twarzy, ochrona słuchu i odzież odpowiednia do narzędzia. Drzwi do strefy robót należy zamknąć lub uszczelnić systemową kurtyną, a ruch powietrza zorganizować tak, aby pył nie przechodził do zamieszkanej części domu ani do wspólnej klatki.
Po pracy nie wolno zamiatać na sucho ani przedmuchiwać powierzchni sprężonym powietrzem, bo ponownie unosi to drobną frakcję. Odpady zbiera się metodą ograniczającą pylenie, używając dobranego odkurzania lub czyszczenia na mokro, jeśli materiał i pomieszczenie na to pozwalają. Worki zamyka się bez zgniatania, a filtr obsługuje według instrukcji urządzenia. Domownicy nie powinni sprzątać zwykłym odkurzaczem zaraz po ekipie. Powrót do pomieszczenia jest możliwy dopiero po usunięciu osadu i wymianie powietrza.
Roboty należy wstrzymać, jeśli materiał jest nieznany, istnieje podejrzenie azbestu, odciąg nie działa, pył wydostaje się poza strefę albo nie można zapewnić bezpiecznej pracy narzędzia. Przy większym zakresie prac potrzebna jest ocena ryzyka i plan kontroli ekspozycji przygotowany przez kompetentną osobę. W warunkach zawodowych pracodawca ma dodatkowe obowiązki dotyczące oceny narażenia, szkolenia i środków ochrony. Dla domowego remontu te same zasady techniczne są rozsądnym minimum, ale nie zastępują specjalistycznego rozpoznania nieznanego materiału.