Typowe drzwi wewnętrzne z widoczną ościeżnicą montuje się po zakończeniu mokrych prac, wykonaniu docelowej podłogi i zasadniczym wykończeniu ścian. Dzięki temu monter zna rzeczywistą wysokość posadzki, może zachować właściwy luz pod skrzydłem i nie naraża elementów drzwi na wilgoć z tynku lub wylewki. Podłoża muszą być dostatecznie suche, a pomieszczenia ustabilizowane pod względem temperatury i wilgotności. Sam zapis, że budynek jest w stanie wykończeniowym, nie wystarcza: przed zamówieniem trzeba potwierdzić wymagania producenta konkretnego modelu.
Planowanie drzwi zaczyna się jednak znacznie wcześniej niż sam montaż. Już przed wykonaniem podłogi trzeba wyznaczyć jej końcowy poziom, uwzględniając wszystkie warstwy, oraz ustalić miejsce styku dwóch materiałów. PORTA wskazuje, że połączenie podłóg powinno znaleźć się pod skrzydłem po zamknięciu drzwi. Należy też sprawdzić szerokość i wysokość otworu, grubość gotowej ściany, kierunek otwierania, wysokość cokołów oraz potrzebę dopływu powietrza między pomieszczeniami. Błąd na tym etapie może wymusić nieestetyczną listwę, podcięcie skrzydła albo zmianę zamówienia.
Ważnym wyjątkiem jest ościeżnica ukryta, która staje się częścią układu ściany. Taki system wybiera się i osadza przed końcowymi mokrymi warstwami, zgodnie z instrukcją producenta. Profil musi zostać ustawiony względem planowanej posadzki, właściwie zamocowany i połączony z tynkiem lub suchą zabudową w sposób ograniczający pękanie. Nie można najpierw całkowicie wykończyć otworu, a później traktować ościeżnicy ukrytej jak zwykłej regulowanej. Konieczne jest skoordynowanie pracy murarza, wykonawcy ścian, posadzkarza i montażysty drzwi.
Poziom podłogi trzeba określić na podstawie rzeczywistych grubości, a nie samej nazwy materiału. Klej, mata, podkład i warstwa wyrównująca mogą zmienić rzędną o kilka milimetrów, co ma znaczenie dla szczeliny pod skrzydłem oraz rozmieszczenia zawiasów i zaczepu. W łazience należy uwzględnić ewentualny spadek, próg i wymagany sposób wentylacji. Jeśli pomieszczenia mają różne posadzki, miejsce ich połączenia wyznacza się przed układaniem. Ościeżnicy nie powinno się używać jako prowadnicy dla mokrych robót ani opierać jej bezpośrednio na podłożu, które nie osiągnęło docelowego poziomu.
Montaż należy odłożyć, gdy wylewka lub tynk są nadal wilgotne, otwór ma inne wymiary niż zamówiony zestaw albo nie ustalono końcowej wysokości podłogi. Przed osadzeniem warto sporządzić protokół pomiaru otworu i rzędnych. Odbiór obejmuje pion, przekątne, równe szczeliny, pracę zawiasów i zamka, brak samoczynnego ruchu skrzydła oraz stan powierzchni. W drzwiach o wymaganiach pożarowych, akustycznych lub dymoszczelnych kolejność i sposób montażu muszą odpowiadać dokumentacji kompletnego wyrobu, bez dowolnych zmian piany, mocowań i podcięcia.