Otwór dostępny dla ludzi trzeba zabezpieczyć od chwili jego powstania, a nie dopiero po zakończeniu robót. Najpewniejsze są dwa rozwiązania: sztywna pokrywa przenosząca przewidywane obciążenie albo pełna bariera uniemożliwiająca wejście na krawędź. Taśma ostrzegawcza, krzesło, luźna płyta i folia nie chronią przed upadkiem. Zabezpieczenie musi działać także przy słabym oświetleniu, po zakończeniu dnia pracy i wtedy, gdy w budynku pojawi się osoba nieznająca układu remontu.
Pokrywa powinna być dobrana do wymiaru otworu, oparta na nośnych krawędziach i unieruchomiona przed przesunięciem lub uniesieniem. Trzeba ją czytelnie oznaczyć i nie składować na niej materiałów, jeśli nie została na to obliczona. Nie wystarczy cienka płyta oparta tylko w narożach, bo może się złamać albo zsunąć po nadepnięciu. Gdy otwór służy do komunikacji lub transportu, lepsza jest balustrada z kontrolowanym wejściem, ponieważ częste zdejmowanie pokrywy prowadzi do pozostawiania miejsca bez ochrony.
Na budowie przepisy wymagają zabezpieczenia otworów w stropach przed wpadnięciem albo ogrodzenia ich balustradą. Typowa balustrada ochronna ma poręcz na wysokości 1,1 m, krawężnik o wysokości co najmniej 0,15 m oraz wypełnienie między nimi, które zapobiega upadkowi. W remoncie domu warto przyjąć ten sam poziom bezpieczeństwa, pamiętając o dzieciach i zwierzętach. Mocowanie do kruchej wylewki, luźnej cegły lub samej okładziny nie daje pewnego zakotwienia.
Przed montażem trzeba sprawdzić konstrukcję krawędzi, przebieg instalacji i możliwość bezpiecznej pracy bez pochylania się nad pustką. Osoby montujące ochronę same muszą być zabezpieczone przed upadkiem. Jeśli otwór został wykonany przez przecięcie elementu konstrukcyjnego, sama balustrada rozwiązuje tylko ryzyko wpadnięcia, nie potwierdza nośności stropu. Wtedy potrzebna jest natychmiastowa ocena konstruktora i zakaz obciążania okolicy.
Stan zabezpieczenia należy kontrolować po każdym przestawieniu, uderzeniu i zmianie ekipy. Szczególnie ważne są mocowania, brak szczelin umożliwiających zsunięcie oraz drożność wyznaczonej drogi ewakuacyjnej. Demontaż osłony można wykonać dopiero po trwałym zamknięciu otworu lub ukończeniu schodów i balustrady docelowej. Jeżeli nie da się zbudować pewnej ochrony, dostęp do całej kondygnacji powinien zostać zamknięty, zamiast opierać bezpieczeństwo na ostrzeżeniu słownym.