Pęcherz pod taśmą papierową oznacza zwykle, że taśma nie została na całej powierzchni osadzona w świeżej masie. Przyczyną bywa zbyt cienka warstwa, wyciśnięcie niemal całej masy szpachlą, zbyt gęsta albo podsuszona masa, zakurzona powierzchnia lub niedociśnięty fragment. Problem może także zacząć się przy nieuzupełnionej szczelinie między płytami, gdzie taśma nie ma równomiernego podparcia.
Świeżo osadzony papier może chwilowo pofalować od wilgoci, dlatego ocenę wykonuje się po wyschnięciu w czasie określonym dla użytej masy. Trwały pęcherz jest miękki lub pusty przy bardzo lekkim dotknięciu i ma wyraźną granicę. Należy zaznaczyć jego obrys, sprawdzić, czy występują rysy, ruch krawędzi płyt, wilgoć albo korozja wkrętów. Nie przecina się taśmy przed rozpoznaniem skali usterki.
Kolejna warstwa masy nałożona na odspojoną taśmę nie przywróci przyczepności pod papierem. Nie należy też agresywnie szlifować pęcherza, ponieważ można przeciąć taśmę, osłabić spoinę i uszkodzić karton płyty. Jeśli połączenie pęka lub ugina się, najpierw trzeba sprawdzić mocowanie płyt, układ profili, szczeliny oraz ruch konstrukcji. Sama wymiana taśmy nie usunie przyczyny mechanicznej.
Mały, pojedynczy pęcherz można naprawić przez wycięcie wyłącznie odspojonego fragmentu do dobrze związanych krawędzi, oczyszczenie i ponowne wypełnienie zgodnym materiałem. Przy licznych pęcherzach zwykle usuwa się wadliwy odcinek taśmy, przygotowuje oraz w razie potrzeby wstępnie wypełnia spoinę, a następnie osadza nową taśmę w ciągłej warstwie świeżej masy. Nadmiar usuwa się bez wyciskania całego materiału spod papieru.
Po wyschnięciu nakłada się kolejne warstwy w wymaganej szerokości i kontroluje płaszczyznę w świetle bocznym. W przegrodzie o wymaganej odporności pożarowej lub izolacyjności akustycznej naprawa musi odtworzyć rozwiązanie systemowe, a nie tylko wygląd powierzchni. Prace należy przerwać przy zawilgoceniu, pleśni, rozległym ruchu płyt albo powracających rysach i najpierw usunąć problem podłoża lub konstrukcji.