Wykop narusza naturalną strukturę gruntu, a zasypka ma większą porowatość, jeśli była układana zbyt grubymi warstwami lub bez wilgotności odpowiedniej do zagęszczenia. Po deszczu drobne cząstki przemieszczają się w puste miejsca i powierzchnia siada. Przyczyną może być także wypłukiwanie przez nieszczelną rurę, brak obsypki pod bokami, rozkład materiałów organicznych albo zapadnięcie źle zabezpieczonego starego kanału. Osiadanie nad przyłączem może uszkodzić nawierzchnię, zmienić spadek i zwiększyć obciążenie samej rury.
Należy zmierzyć długość, szerokość i głębokość obniżenia oraz sprawdzić, czy rośnie po opadach lub korzystaniu z instalacji. Próba szczelności, kamera kanalizacyjna albo kontrola wodomierza pomagają wykluczyć wyciek. Dokumentacja wykonawcza powinna podawać materiał zasypki, grubość warstw i wyniki zagęszczenia. Odkrywkę planuje się tak, aby nie uszkodzić przyłącza. Przy nawierzchni przeznaczonej dla pojazdów bada się również nośność i porównuje ją poza wykopem. Lokalizacja innych sieci musi być potwierdzona przed wierceniem.
Nie należy tylko dosypywać ziemi do powstającej niecki ani zagęszczać ciężkim sprzętem bez znajomości głębokości rury. Można ją spłaszczyć, rozszczelnić lub przenieść nacisk na złączkę. Jeśli obniżenie pojawiło się nagle, widać wypływ wody albo teren jest nad pustką, strefę trzeba odgrodzić. Naprawa obejmuje usunięcie luźnego materiału, kontrolę rury, odtworzenie podparcia i warstwowe zagęszczenie właściwej zasypki. Nawierzchnię końcową wykonuje się dopiero po potwierdzeniu stabilności i wymaganej nośności.