Zmiana koloru przy zacisku zwykle świadczy o długotrwałym przegrzewaniu. Źródłem może być luźne połączenie, nieprawidłowo przygotowana żyła, brak końcówki na lince, korozja, przeciążenie albo zacisk niedostosowany do materiału. Ciepło działa miejscowo, więc zabezpieczenie nadprądowe może nie zadziałać, mimo że izolacja się starzeje. Utwardzenie, pęcherze lub zwęglenie oznaczają poważniejszą degradację. Przewodzące osady i łuk mogą następnie uszkodzić sąsiednie aparaty oraz obudowę.
Rozdzielnicę powinien skontrolować elektryk po bezpiecznym wyłączeniu, potwierdzeniu braku napięcia i zabezpieczeniu przed ponownym załączeniem. Sprawdza stan zacisku, żyły, aparatu, szyny, obciążenie faz, moment wymagany przez producenta i ślady temperatury na sąsiednich polach. Termowizję wykonuje się pod reprezentatywnym obciążeniem przed wyłączeniem, jeśli stan pozwala na bezpieczny pomiar. Następnie ocenia się długość izolacji, która utraciła elastyczność, i wykonuje pomiary ciągłości, izolacji oraz impedancji odpowiednie dla obwodu.
Nie należy po prostu dokręcić przypalonego zacisku i pozostawić zwęglonej izolacji. Powierzchnia kontaktowa oraz sprężystość aparatu mogły zostać trwale uszkodzone, a kabel wymaga skrócenia do zdrowego fragmentu lub wymiany. Prac w rozdzielnicy nie wykonuje się samodzielnie przy zdjętej osłonie, nawet po wyłączeniu jednego zabezpieczenia, ponieważ część szyn może nadal być zasilana. Po naprawie sprawdza się moment, obciążenie i temperaturę po czasie. Przy dymie, trzaskach albo zapachu spalenizny należy odłączyć zasilanie główne, jeśli jest to bezpieczne, i wezwać pomoc.