Rura wydłuża się po ogrzaniu, mięknie w zakresie przewidzianym dla materiału i zmienia nacisk na złączkę. Jeśli połączenie wykonano krzywo, bez pełnego wsunięcia, z uszkodzonym uszczelnieniem lub niewłaściwym zaciskiem, ruch cieplny otwiera szczelinę dopiero przy ciepłej wodzie. Przyczyną może być również brak kompensacji długiego odcinka, który obciąża kształtkę siłą osiową. Wyciek bywa niewidoczny po ostygnięciu, ale cykle prowadzą do zawilgocenia zabudowy i rozwoju pleśni.
Należy odciąć dany odcinek, osuszyć miejsce i obserwować je podczas kontrolowanej próby na zimno oraz ciepło. Sprawdza się typ rury i złączki, zgodność systemu, głębokość wsunięcia, ślady szczęk, owalizację, podparcia i możliwość wydłużenia. Termometr pozwala potwierdzić rzeczywistą temperaturę, a manometr odróżnić wpływ ciepła od wzrostu ciśnienia. Jeśli połączenie jest ukryte, warto wykonać odkrywkę na tyle dużą, aby ocenić również sąsiednie mocowania. Dokumentacja montażowa określa narzędzia i procedurę danego systemu.
Nie należy dokręcać złączki zaciskowej nieprzeznaczonej do regulacji ani pokrywać jej klejem z zewnątrz. Doraźne uszczelnienie nie wytrzyma ruchu i ukryje miejsce wycieku. Gorącą wodę trzeba odłączyć i schłodzić przed pracą, aby uniknąć poparzenia. Wadliwy element zazwyczaj wycina się i wykonuje nowe połączenie z systemowych części, zachowując długość kompensacyjną oraz podparcie. Po naprawie przeprowadza się próbę ciśnieniową w wymaganym zakresie i kilka cykli temperatury przed zamknięciem ściany lub podłogi.