Cyrkulacja utrzymuje ciepłą wodę blisko punktów poboru, ale równocześnie zamienia całą trasę rur w stały odbiornik ciepła. Strata rośnie z długością, średnicą, różnicą temperatur, czasem pracy i jakością izolacji. Zbyt duży przepływ nie poprawia proporcjonalnie komfortu, natomiast zwiększa mieszanie w zasobniku i straty pompowe. Brak zaworu zwrotnego może wywoływać obieg grawitacyjny nawet po wyłączeniu pompy. Niezrównoważone gałęzie powodują, że krótka pętla przejmuje większość strumienia.
Trzeba zapisać temperaturę zasobnika przy wyłączonej i włączonej cyrkulacji, czas powrotu ciepłej wody oraz godziny pracy pompy. Mierzy się temperaturę zasilania i powrotu pętli, kontroluje izolację rur, zawory zwrotne, nastawy równoważące i kierunek pompy. Dobowy spadek energii można oszacować z objętości zbiornika i zmiany temperatury, oddzielając pobór użytkowy. Projekt powinien ustalić minimalny przepływ zapewniający wymaganą temperaturę, a sterowanie ograniczać pracę do okresów potrzebnych użytkownikom i wymagań higienicznych.
Nie należy po prostu obniżać temperatury całego systemu ani wyłączać cyrkulacji na długi czas bez uwzględnienia higieny wody. Nieprawidłowe temperatury i zastój mogą sprzyjać rozwojowi mikroorganizmów. Regulację wykonuje się przez izolację, równoważenie, sprawne zawory oraz odpowiedni harmonogram, zachowując parametry przyjęte w projekcie. Bardzo gorąca woda wymaga ochrony przed poparzeniem na punktach poboru. Jeśli pompa jest gorąca, hałasuje albo pracuje przy zamkniętych zaworach, trzeba ją wyłączyć i usunąć błąd hydrauliczny.