Hałas powstaje, gdy podmuch wprawia luźną blachę w drgania albo powoduje jej chwilowe odrywanie i uderzanie o podłoże. Źródłem może być zbyt duża szerokość niepodpartego pasa, brak ciągłego mocowania, poluzowane łączniki, niewłaściwy zakład lub brak warstwy rozdzielającej. Czasem dźwięk pochodzi z rozszerzania termicznego blachy zablokowanej na obu końcach, a wiatr jedynie zbiega się z jego występowaniem. Luźna obróbka może z czasem przeciąć membranę albo zostać zerwana.
Oględziny należy przeprowadzić bezpiecznie po ustaniu silnego wiatru. Sprawdza się krawędzie, naroża, kalenicę, attyki, kosze i miejsca, gdzie powierzchnia ma ślady tarcia. Pomocne jest nagranie czasu i kierunku wiatru oraz lokalizacji dźwięku z wnętrza. Dekarz porównuje rozstaw mocowań, zakłady i możliwość przesuwu z instrukcją systemu. Trzeba skontrolować podłoże pod obróbką, korozję łączników i szczelność otworów. Projekt naprawy musi uwzględniać ssanie wiatru właściwe dla stref brzegowych dachu.
Nie wolno dociskać hałasującej blachy luźnymi cegłami ani dobijać wkrętów w dowolnym miejscu. Obciążnik może spaść, a nowy otwór stać się punktem przecieku i zablokować ruch termiczny. Jeśli krawędź się unosi, łączniki są wyrwane lub element znajduje się nad wejściem, teren pod nim trzeba odgrodzić do naprawy. Zwykle odtwarza się właściwe podparcie, mocowanie i zakład, czasem wymienia cały zdeformowany odcinek. Po pracy sprawdza się, czy naprawa nie zamknęła wymaganej wentylacji połaci.