Pęknięcie spoiny oznacza, że połączenie utraciło część zdolności przenoszenia sił albo od początku miało wadę wykonawczą. Przyczyną może być zmęczenie od powtarzalnych drgań, koncentracja naprężeń, brak przetopu, niezgodny materiał, korozja lub odkształcenie całej konstrukcji. Rdza na przełomie nie określa samodzielnie wieku pęknięcia. W balkonach i schodach uszkodzenie może rozwijać się skokowo, ponieważ po rozdzieleniu jednego fragmentu obciążenie przejmują pozostałe spoiny i śruby.
Najpierw należy wyłączyć element z użytkowania i udokumentować pęknięcie bez szlifowania powierzchni. Konstruktor ocenia schemat podparcia, obciążenia, deformacje, stan innych złączy i przekrojów oraz przyczynę ruchu. Uprawniony specjalista spawalnik dobiera badanie wizualne, penetracyjne, magnetyczno-proszkowe albo inne właściwe dla materiału i miejsca. Projekt naprawy określa przygotowanie rowka, technologię spawania, materiał dodatkowy, kolejność, podgrzewanie, ochronę przeciwpożarową, kontrolę po wykonaniu i odtworzenie zabezpieczenia antykorozyjnego.
Nie należy kłaść nowej spoiny na pęknięciu ani wiercić końca rysy bez projektu. Takie działanie może zamknąć zanieczyszczenia, zwiększyć naprężenia własne i ukryć rzeczywisty zasięg wady. Spawanie na konstrukcji obciążonej może doprowadzić do nagłego przemieszczenia, a iskry stwarzają zagrożenie pożarowe dla elewacji i warstw ukrytych. Jeżeli połączenie się rozchodzi, konstrukcja drga lub balustrada traci sztywność, dostęp trzeba fizycznie zablokować. Po naprawie konieczna jest kontrola sąsiednich węzłów, bo usunięcie pojedynczej rysy bez przyczyny nie zapobiega nawrotowi.