Oranżeria jest lekką wizualnie, lecz technicznie wymagającą dobudową. Jej fundament, sztywna rama i duże przeszklenia pracują inaczej niż istniejący budynek, dlatego nierównomierne osiadanie może rozszczelnić połączenie albo uszkodzić szyby. Przeszklona przestrzeń ma też duże zyski słoneczne latem i straty ciepła zimą. Znaczenie mają obciążenie śniegiem, parcie i ssanie wiatru, spływ wody z obu dachów, mostek cieplny przy progu oraz możliwość bezpiecznego odprowadzenia kondensatu.
Przed projektem trzeba ustalić głębokość i rodzaj fundamentu domu, przebieg instalacji, warunki gruntowo-wodne oraz rzędne posadzki i terenu. Konstruktor określa niezależność albo sposób połączenia obu części, dylatację, zakotwienie ramy i parametry szkła bezpiecznego. Bilans cieplny powinien uwzględniać orientację, zacienienie, wentylację i planowany sposób użytkowania. Detal styku musi pokazywać ciągłość hydroizolacji i ocieplenia, próg, obróbki, rynny oraz możliwość ruchu bez rozrywania uszczelnień.
Nie należy opierać nowej konstrukcji na tarasie, kostce lub ociepleniu bez potwierdzenia ich nośności. Sam silikon między profilami a elewacją nie zastępuje warstwowego połączenia odpornego na wodę i ruch. Roboty ziemne blisko fundamentu wymagają kolejności, która nie rozluźni gruntu pod budynkiem. Jeżeli podczas wykopu pojawi się napływ wody, osypywanie gruntu albo nowe rysy domu, pracę trzeba przerwać i skonsultować z projektantem. Przed zamówieniem systemu należy też sprawdzić wymaganą procedurę administracyjną i warunki ochrony przeciwpożarowej.