Rysa może być skurczowa i powierzchniowa, ale może też przechodzić przez ścianę wskutek parcia gruntu, wyporu wody gruntowej, nierównego podparcia lub obciążenia pojazdem. O jej znaczeniu decydują szerokość, uskok, przeciek, kierunek i zmiana przy napełnianiu. Pusty zbiornik bywa bardziej narażony na wypór, a pełny silniej obciąża słabe podłoże. Woda z gruntu wpływająca do środka zanieczyszcza zapas, natomiast wyciek na zewnątrz może wypłukiwać zasypkę i tworzyć pustki.
Nie wchodzi się do zbiornika. Oględziny prowadzi się kamerą z zewnątrz po zabezpieczeniu włazu, dokumentując rysę w kilku stanach poziomu wody. Konstruktor sprawdza typ prefabrykatu lub projekt, grubość, zbrojenie, posadowienie, zasypkę, poziom wód i dopuszczalny ruch nad zbiornikiem. Próba szczelności wymaga kontrolowanego poziomu oraz obserwacji, by nie zwiększyć uszkodzenia. Jeżeli teren osiada, potrzebne są pomiary geodezyjne i ocena rur, ponieważ sztywne przyłącza mogą przenosić ruch na ścianę.
Nie należy wstrzykiwać przypadkowej piany ani opróżniać zbiornika w czasie wysokiej wody gruntowej bez analizy wyporu. Nie wolno opierać drabiny we włazie ani pracować wewnątrz bez procedury dla przestrzeni zamkniętej, wentylacji, pomiaru atmosfery i asekuracji. Naprawa może obejmować iniekcję dobraną do aktywnej rysy, uszczelnienie od właściwej strony lub wzmocnienie konstrukcji, ale najpierw usuwa się przyczynę. Gdy rysa ma uskok, szybko rośnie, grunt się zapada lub pokrywa traci podparcie, obszar należy odgrodzić i nie dopuszczać pojazdów do czasu oceny.