Jeżeli taśma odrywa nie tylko farbę, lecz również gładź, najsłabsze połączenie znajduje się głębiej niż powłoka. Podłoże mogło być zapylone, niezagruntowane, przemrożone lub pokryte słabą starą warstwą. Gładź mogła wyschnąć powierzchniowo, ale nie osiągnąć spójności, a farbę nałożono zbyt szybko. Znaczenie ma też siła kleju taśmy, czas jej pozostawienia, nagrzanie przez słońce i sposób odrywania. Problem rzadko rozwiązuje sama zmiana marki farby.
Uszkodzone miejsce należy obejrzeć warstwowo: czy odspaja się farba od gładzi, gładź od tynku, czy sam tynk od ściany. Próbę przyczepności wykonuje się w kilku reprezentatywnych punktach, a powierzchnię sprawdza pod kątem pyłu, wilgoci i zasolenia. Trzeba przeanalizować czasy schnięcia, rodzaj gruntu oraz zgodność materiałów. Na fragmencie wzorcowym stosuje się taśmę o niższej sile klejenia, dociska tylko krawędź i zdejmuje ją w czasie zalecanym przez producenta, ciągnąc pod małym kątem do powierzchni.
Nie należy punktowo zaszpachlować postrzępionej krawędzi bez usunięcia wszystkich luźnych warstw. Naprawę prowadzi się do stabilnego podłoża, łagodnie rozszlifowuje przejście, odpyla, dobiera grunt i odtwarza warstwy z zachowaniem czasu wysychania. Przy szerokim odspojeniu trzeba sprawdzić całą ścianę, ponieważ miejscowa łatka przeniesie problem obok. Świeżą linię odcina się ostrym nożem tylko wtedy, gdy nie uszkodzi to podłoża. Podczas szlifowania stosuje się odciąg i ochronę dróg oddechowych, a instalacje w ścianie zabezpiecza przed pyłem oraz wilgocią.