Fundament punktowy osiada, gdy nacisk przekracza możliwości gruntu albo pod jego podstawą zmienia się wilgotność i struktura podłoża. Częstą przyczyną jest posadowienie na humusie, luźnym nasypie lub gruncie rozmiękającym po deszczu. Mała stopa przekazuje duże naprężenie, a słup ustawiony mimośrodowo dodatkowo ją przechyla. Ruch może nasilać mróz, wypłukiwanie gruntu, nieszczelna rynna lub zasypka wykonana bez zagęszczenia. Sam taras jest lekki, ale obciążenie skupia się w kilku podporach.
Ocena zaczyna się od pomiaru pionu słupa, rzędnych podpór i geometrii całej konstrukcji. Trzeba sprawdzić, czy osiadanie nadal postępuje, gdzie odpływa woda oraz jak głęboko i na czym oparto stopę. Odkrywkę wykonuje się etapami, aby nie pozbawić podpory bocznego oparcia. Konstruktor wraz z geotechnikiem porównują obciążenie z warunkami gruntowymi, oceniają powierzchnię i głębokość posadowienia oraz działanie mrozu. Należy również skontrolować połączenie słupa z belką, bo przechył mógł rozluźnić łączniki i zmienić rozkład sił.
Nie należy prostować tarasu przez podłożenie cegły lub klinów na miękkim gruncie. Takie podparcie działa punktowo, może się wysunąć i przenieść przeciążenie na sąsiednie słupy. Przy szybkim ruchu, pęknięciu stopy, odrywaniu tarasu od budynku albo niestatecznej balustradzie trzeba wyłączyć strefę z użytkowania i wykonać zabezpieczenie według projektu. Naprawa może polegać na kontrolowanym podparciu, powiększeniu fundamentu, wymianie gruntu lub zastosowaniu głębszego elementu. Najpierw usuwa się źródło wody, a podnoszenie konstrukcji prowadzi małymi etapami z obserwacją połączeń.