Duża, mało nasiąkliwa płytka ogranicza odparowanie wody, dlatego klej cementowy wiąże głównie przez reakcję z wodą, a dyspersyjny może schnąć bardzo długo lub wcale w grubej warstwie. Niska temperatura, nadmiar wody zarobowej, zbyt grube łoże i niechłonne podłoże dodatkowo opóźniają proces. Niezgodna domieszka albo przeterminowany materiał może zaburzyć wiązanie. Twarda fuga przy krawędzi nie dowodzi, że środek pod płytką osiągnął wytrzymałość.
Należy porównać produkt, proporcje mieszania, grubość warstwy i warunki z kartą techniczną. W miejscu przeznaczonym do demontażu podnosi się płytkę i ocenia równomierność pokrycia oraz konsystencję kleju od krawędzi do środka. Sprawdza się wilgotność podłoża i działanie ogrzewania podłogowego. Jeżeli użyto kleju wymagającego schnięcia przez odparowanie pod szczelną okładziną, czas oczekiwania może nie rozwiązać problemu i potrzebna będzie decyzja producenta systemu.
Nie uruchamiaj ogrzewania z wysoką temperaturą w celu gwałtownego suszenia i nie obciążaj posadzki przed osiągnięciem wymaganej wytrzymałości. Skutkiem może być odspojenie, zapadnięcie krawędzi lub pękanie fug. Wadliwą warstwę usuwa się do stabilnego podłoża, dobiera klej przeznaczony do formatu i zastosowania oraz zachowuje właściwy czas dojrzewania mieszaniny. W strefie mokrej przed użytkowaniem trzeba również sprawdzić, czy demontaż nie uszkodził hydroizolacji.