Miejsce musi zapewnić swobodny przepływ powietrza, stabilne podparcie i kontrolowane odprowadzenie wody z odszraniania. Strumień zimnego powietrza nie powinien uderzać w przejście, rośliny ani elewację, a wlotu nie mogą zasypywać śnieg i liście. Podczas odszraniania powstaje znaczna ilość wody, która przy mrozie tworzy lód. Zbyt bliskie ustawienie przy ścianie ogranicza wymianę powietrza i może powodować recyrkulację, spadek wydajności oraz częstsze cykle odszraniania.
Podstawę dobiera się do masy urządzenia, gruntu i strefy przemarzania, z uwzględnieniem drgań oraz dostępu serwisowego. Wymiary prześwitów należy zaczerpnąć z instrukcji konkretnego modelu, ponieważ nie są uniwersalne. Trasa rur chłodniczych i kabli powinna być krótka, chroniona i możliwa do wykonania bez osłabiania konstrukcji. Warto ocenić hałas przy granicy działki i oknach sypialni, kierunek dominujących wiatrów, możliwość spadania śniegu z dachu oraz miejsce odprowadzenia skroplin bez podmywania fundamentu.
Nie ustawiaj jednostki na luźnych bloczkach ani nie odprowadzaj wody na chodnik. Podgrzewanie odpływu może być potrzebne, ale musi stanowić rozwiązanie przewidziane dla danego urządzenia i warunków. Montaż układu chłodniczego oraz uruchomienie wykonuje uprawniony instalator, który sprawdza szczelność, parametry pracy i izolację rur. Po pierwszej zimie należy skontrolować osiadanie podstawy, ślady lodu i drożność odpływu. Przechylenie, silne drgania lub narastający hałas wymagają korekty, zanim uszkodzą połączenia.