Łuszczenie powstaje, gdy nasycona wodą warstwa powierzchniowa jest wielokrotnie zamrażana i rozmrażana. Sól odladzająca może zwiększać uszkodzenia, szczególnie na młodym, nasiąkliwym lub źle napowietrzonym betonie. Przyczyną bywa także zbyt duża ilość wody w mieszance, zacieranie wody na powierzchni, brak pielęgnacji albo przedwczesne obciążenie. Trzeba odróżnić płytkie odpadanie zaczynu od głębszych pęknięć i osiadania całej płyty.
Ocenia się zasięg, głębokość, spękania, stan dylatacji, spadki oraz miejsca zalegania wody. Luźne fragmenty usuwa się kontrolnie do stabilnego podłoża, aby sprawdzić, czy zniszczenie jest powierzchniowe. Warto ustalić wiek betonu, sposób zimowego utrzymania i historię napraw. Jeżeli widoczne jest zbrojenie, uskoki lub duże pęknięcia, potrzebna jest ocena konstrukcyjna. Przed wyborem materiału naprawczego bada się przyczepność i wilgotność, ponieważ cienka warstwa nie utrzyma się na słabym podłożu.
Nie nakładaj przypadkowej zaprawy na łuszczącą powierzchnię i nie używaj agresywnej myjki do usuwania całej słabej warstwy bez kontroli głębokości. Naprawa wymaga właściwego przygotowania, profilu podłoża, zgodnego materiału oraz pielęgnacji. Trzeba poprawić odwodnienie i ograniczyć środki odladzające zgodnie z zaleceniami dla betonu. Impregnacja nie odbuduje utraconego przekroju i ma sens dopiero na stabilnej, suchej powierzchni. Do czasu naprawy usuwa się ostre fragmenty i oznacza nierówności stwarzające ryzyko potknięcia.