Woda na zewnętrznej powierzchni kanału zwykle jest kondensatem. Gdy zimne powietrze płynie przez metalowy kanał, jego powierzchnia może mieć temperaturę niższą od punktu rosy powietrza na poddaszu. Zjawisko nasila cienka lub przerwana izolacja, nieszczelna warstwa paroszczelna i mostki na obejmach. Trzeba jednak wykluczyć przeciek dachu oraz wodę płynącą z wnętrza kanału przez nieszczelne połączenie.
Oględziny obejmują całą trasę, szczególnie kolana, łączenia, przejścia i miejsca podparcia. Mierzy się temperaturę powietrza w kanale, na poddaszu oraz wilgotność otoczenia. Izolacja powinna być ciągła, mieć wymaganą grubość i szczelnie zamkniętą zewnętrzną warstwę, aby para nie docierała do zimnego metalu. Sprawdza się również szczelność samego kanału, ponieważ wydmuchiwane zimne powietrze może lokalnie chłodzić obudowę. Mokry materiał izolacyjny zwykle nie odzyska parametrów bez wysuszenia lub wymiany.
Nie owijaj mokrego kanału kolejną warstwą bez osuszenia i rozpoznania źródła. Zamknięta woda może powodować korozję, pleśń oraz kapanie na strop. Naprawa wymaga ciągłego systemu izolacji i szczelnych połączeń, także na wieszakach oraz rewizjach. Jeżeli woda znajduje się wewnątrz kanału, trzeba sprawdzić spadki, odpływ kondensatu i pracę urządzenia. Prace przy wentylatorach wykonuje się po odłączeniu zasilania, a zawilgoconą instalację elektryczną powinien ocenić elektryk.