Po zalaniu sucha powierzchnia nie oznacza suchego jastrychu. Woda może pozostać głębiej, wejść pod warstwę izolacji lub rozprzestrzenić się poza widoczną plamę. Zbyt wczesne przykrycie podłogi grozi odspojeniem kleju, deformacją okładziny, zapachem i rozwojem mikroorganizmów w materiałach organicznych. Szybkość wysychania zależy od grubości i rodzaju jastrychu, czasu kontaktu z wodą, temperatury, wilgotności powietrza oraz możliwości wymiany powietrza w warstwach pod spodem.
Najpierw usuń źródło zalania i udokumentuj zasięg. Pomiary orientacyjne wykonuje się w siatce punktów, porównując strefę mokrą z niezalanym fragmentem, ale miernik powierzchniowy służy głównie do lokalizacji różnic. Decyzję o montażu okładziny opiera się na metodzie wymaganej przez jej producenta, na przykład pomiarze CM lub wilgotności względnej w otworze, z uwzględnieniem typu jastrychu i ogrzewania podłogowego. W razie wody pod izolacją potrzebne mogą być odkrywki i osuszanie warstwowe.
Nie uruchamiaj ogrzewania od razu na maksymalnej temperaturze; gwałtowne wysuszenie powierzchni może zwiększyć gradient wilgoci i wywołać rysy. Nie wierć kontrolnie bez sprawdzenia przebiegu rur i kabli. Materiały porowate zanieczyszczone ściekami ocenia się także sanitarnie, nie tylko wilgotnościowo. Odtworzenie podłogi jest bezpieczne dopiero po uzyskaniu wyniku zgodnego z wymaganiami konkretnego kleju i okładziny oraz po potwierdzeniu, że warstwy pod jastrychem nie pozostają mokre.