Przed montażem trzeba potwierdzić, że dach przeniesie nie tylko masę modułów, lecz także obciążenia śniegiem i wiatrem przekazywane przez haki, szyny albo balast. Przykładowo 24 moduły po 22 kg ważą 528 kg, do czego dochodzi konstrukcja mocująca; na dachu płaskim balast może mieć znacznie większy udział. Średnia masa na metr kwadratowy nie wystarcza, bo istotne są lokalne siły w punktach mocowania, ssanie wiatru przy krawędziach i narożach oraz rzeczywisty stan krokwi, łat, płatwi lub płyty dachowej.
Oględziny powinny objąć geometrię i nośność konstrukcji, wilgoć, korozję, ugięcia, stan pokrycia i przewidywany okres jego dalszej eksploatacji. Projekt montażowy określa strefy wiatrowe, rozstaw mocowań, dopuszczalne obciążenia elementów oraz sposób uszczelnienia przejść. Należy rozplanować odstępy serwisowe, odwodnienie, ochronę odgromową i przepięciową, trasę kabli DC, rozłączanie, dostęp ratowniczy oraz zachowanie wymaganych oddzieleń pożarowych. Instalator musi pracować na danych konkretnego systemu, a nie na uniwersalnym rozstawie haków.
Jeżeli pokrycie wkrótce wymaga wymiany, naprawę dachu zwykle racjonalnie wykonuje się przed PV. Nie mocuj konstrukcji do samych łat bez potwierdzenia rozwiązania i nie obciążaj losowo dachu balastem. Praca na wysokości oraz napięcie DC obecne przy oświetleniu wymagają zabezpieczenia przed upadkiem i procedur elektrycznych. Po montażu potrzebne są pomiary, dokumentacja tras i mocowań oraz kontrola szczelności. W razie niepełnej dokumentacji ocenę konstrukcji wykonuje uprawniony projektant.