Wyczuwalne drgania nie muszą oznaczać bezpośredniego zagrożenia zawaleniem, ale są ważnym objawem użytkowym i czasem sygnałem utraty sztywności. Strop może być dostatecznie nośny statycznie, a jednocześnie zbyt podatny na rytmiczne kroki. Znaczenie mają rozpiętość, masa, sztywność, częstotliwość własna konstrukcji, układ ścian oraz jakość połączeń. W stropach drewnianych przyczyną mogą być luźne podparcia lub uszkodzone belki, a w innych systemach także nieplanowane otwory albo usunięte ścianki.
Zapisz, w którym miejscu i przy jakim ruchu drgania są największe, od kiedy występują oraz czy pojawiły się po remoncie lub zmianie obciążenia. Sprawdź bez demontażu, czy równocześnie powstały rysy, szczeliny przy ścianach, skrzypienie lub trwałe ugięcie. Konstruktor może wykonać pomiar ugięcia, częstotliwości i przyspieszeń oraz porównać układ z dokumentacją. Ocenia się cały tor przenoszenia sił, nie tylko fragment pod stopami.
Nie przeprowadzaj domowych prób przez skakanie kilku osób ani przez dokładanie ciężaru. Jeżeli drgania nagle się zwiększyły, słychać pękanie, widać rosnące rysy albo uszkodzenie podpory, ogranicz użytkowanie i zleć pilną ocenę. Ewentualne usztywnienie, podparcie lub zespolenie elementów musi wynikać z obliczeń, ponieważ przypadkowa podpora może przeciążyć niższą kondygnację lub fundament.